
با تو شادمانم...
برای تو می نویسم....
به دور از وزن و قافیه...
صادقانه تو را می خوانم ای بهترینم.. 
بی هیچ پرده پوشی سخن می گویم...
من هم انسانم و پر از حس های انسانی...
ميخواهم اعتراف كنم به آرزوهايي كه براي هميشه آروز مي مانند
دلم ميخواهد زانو بزنم و اعتراف كنم كه چقدر بي نهايتي در من!
من محبت واقعی تو را می خواهم...
و خود نیز با تمام قوا سعی می کنم تمام محبتم را خالصانه در اختیارت گذارم..      
نظرات شما عزیزان:
پارسا 
ساعت10:57---10 دی 1390
سلام وبلاگ تو هم قشنگ شده عکسای جالبی گذاشتی حیف شد نیومدی تو جمع ما ولی عب نداره
مرسی سر زدی بابای
|